dans le dictionnaire PONS
Bandit(in) <-en, -en; -, -nen> [banˈdi:t] SUBST m(f)
Banditin <-, -nen> SUBST f
Banditin → Bandit
Voir aussi
Bandit(in) <-en, -en; -, -nen> [banˈdi:t] SUBST m(f)
Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)
- einarmiger Bandit