dans le dictionnaire PONS
Fron <-, -en> [fro:n] SUBST f
2. Fron HIST:
- Fron
-
| ich | fröne |
|---|---|
| du | frönst |
| er/sie/es | frönt |
| wir | frönen |
| ihr | frönt |
| sie | frönen |
| ich | frönte |
|---|---|
| du | fröntest |
| er/sie/es | frönte |
| wir | frönten |
| ihr | fröntet |
| sie | frönten |
| ich | habe | gefrönt |
|---|---|---|
| du | hast | gefrönt |
| er/sie/es | hat | gefrönt |
| wir | haben | gefrönt |
| ihr | habt | gefrönt |
| sie | haben | gefrönt |
| ich | hatte | gefrönt |
|---|---|---|
| du | hattest | gefrönt |
| er/sie/es | hatte | gefrönt |
| wir | hatten | gefrönt |
| ihr | hattet | gefrönt |
| sie | hatten | gefrönt |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.