dans le dictionnaire PONS
I. strecken [ˈʃtrɛkən] VERBE trans
1. strecken (Körperteil):
4. strecken (verdünnen):
- strecken
-
Strecke <-, -n> [ˈʃtrɛkə] SUBST f
| ich | strecke |
|---|---|
| du | streckst |
| er/sie/es | streckt |
| wir | strecken |
| ihr | streckt |
| sie | strecken |
| ich | streckte |
|---|---|
| du | strecktest |
| er/sie/es | streckte |
| wir | streckten |
| ihr | strecktet |
| sie | streckten |
| ich | habe | gestreckt |
|---|---|---|
| du | hast | gestreckt |
| er/sie/es | hat | gestreckt |
| wir | haben | gestreckt |
| ihr | habt | gestreckt |
| sie | haben | gestreckt |
| ich | hatte | gestreckt |
|---|---|---|
| du | hattest | gestreckt |
| er/sie/es | hatte | gestreckt |
| wir | hatten | gestreckt |
| ihr | hattet | gestreckt |
| sie | hatten | gestreckt |