dans le dictionnaire PONS
Ton2 <-(e)s, Töne> [to:n, pl: ˈtø:nə] SUBST m
2. Ton (Farbton, Sprechweise) a. MUS:
3. Ton (Betonung):
- Ton
- acento m
I. tönen [ˈtø:nən] VERBE intr
Entrée OpenDict
Baritonsaxophon SUBST
| ich | töne |
|---|---|
| du | tönst |
| er/sie/es | tönt |
| wir | tönen |
| ihr | tönt |
| sie | tönen |
| ich | tönte |
|---|---|
| du | töntest |
| er/sie/es | tönte |
| wir | tönten |
| ihr | töntet |
| sie | tönten |
| ich | habe | getönt |
|---|---|---|
| du | hast | getönt |
| er/sie/es | hat | getönt |
| wir | haben | getönt |
| ihr | habt | getönt |
| sie | haben | getönt |
| ich | hatte | getönt |
|---|---|---|
| du | hattest | getönt |
| er/sie/es | hatte | getönt |
| wir | hatten | getönt |
| ihr | hattet | getönt |
| sie | hatten | getönt |