dans le dictionnaire PONS
deuchte alt
deuchte 3. imparf von dünken
Voir aussi
I. dünken <dünkt [o. deucht], dünkte [o. deuchte], gedünkt [o. gedeucht]> [ˈdʏŋkən] VERBE pron
I. dünken <dünkt [o. deucht], dünkte [o. deuchte], gedünkt [o. gedeucht]> [ˈdʏŋkən] VERBE pron
| es | dünkt / deucht |
|---|
| es | dünkte / deuchte |
|---|
| es | hat | gedünkt / gedeucht |
|---|
| es | hatte | gedünkt / gedeucht |
|---|
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.