dans le dictionnaire PONS
I. kontern [ˈkɔntɐn] VERBE trans
2. kontern TEC (gegensinnig aufschrauben):
- kontern
-
- kontern
-
3. kontern PRESSE (spiegelbildlich abbilden):
- kontern
-
- kontern
-
II. kontern [ˈkɔntɐn] VERBE intr (zurückweisen)
- kontern
-
Konter <-s, -> [ˈkɔntɐ] SUBST m SPORT
| ich | kontere |
|---|---|
| du | konterst |
| er/sie/es | kontert |
| wir | kontern |
| ihr | kontert |
| sie | kontern |
| ich | konterte |
|---|---|
| du | kontertest |
| er/sie/es | konterte |
| wir | konterten |
| ihr | kontertet |
| sie | konterten |
| ich | habe | gekontert |
|---|---|---|
| du | hast | gekontert |
| er/sie/es | hat | gekontert |
| wir | haben | gekontert |
| ihr | habt | gekontert |
| sie | haben | gekontert |
| ich | hatte | gekontert |
|---|---|---|
| du | hattest | gekontert |
| er/sie/es | hatte | gekontert |
| wir | hatten | gekontert |
| ihr | hattet | gekontert |
| sie | hatten | gekontert |