dans le dictionnaire PONS
misstrauen* [mɪsˈtraʊən] VERBE intr, mißtrauen*AO VERBE intr
Misstrauen <-s, ohne pl > SUBST nt, MißtrauenAO SUBST nt
| ich | misstraue |
|---|---|
| du | misstraust |
| er/sie/es | misstraut |
| wir | misstrauen |
| ihr | misstraut |
| sie | misstrauen |
| ich | misstraute |
|---|---|
| du | misstrautest |
| er/sie/es | misstraute |
| wir | misstrauten |
| ihr | misstrautet |
| sie | misstrauten |
| ich | habe | misstraut |
|---|---|---|
| du | hast | misstraut |
| er/sie/es | hat | misstraut |
| wir | haben | misstraut |
| ihr | habt | misstraut |
| sie | haben | misstraut |
| ich | hatte | misstraut |
|---|---|---|
| du | hattest | misstraut |
| er/sie/es | hatte | misstraut |
| wir | hatten | misstraut |
| ihr | hattet | misstraut |
| sie | hatten | misstraut |