dans le dictionnaire PONS
Entrée OpenDict
muffeln VERBE
-
- refunfuñar intr
Muffel <-s, -> [ˈmʊfəl] SUBST m fam (Person)
| ich | muffle / muffele |
|---|---|
| du | muffelst |
| er/sie/es | muffelt |
| wir | muffeln |
| ihr | muffelt |
| sie | muffeln |
| ich | muffelte |
|---|---|
| du | muffeltest |
| er/sie/es | muffelte |
| wir | muffelten |
| ihr | muffeltet |
| sie | muffelten |
| ich | habe | gemuffelt |
|---|---|---|
| du | hast | gemuffelt |
| er/sie/es | hat | gemuffelt |
| wir | haben | gemuffelt |
| ihr | habt | gemuffelt |
| sie | haben | gemuffelt |
| ich | hatte | gemuffelt |
|---|---|---|
| du | hattest | gemuffelt |
| er/sie/es | hatte | gemuffelt |
| wir | hatten | gemuffelt |
| ihr | hattet | gemuffelt |
| sie | hatten | gemuffelt |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.