dans le dictionnaire PONS
bellum <ī> nt
1.
- bellum
- Krieg [ navale Seekrieg; terrestre Landkrieg; civile, intestinum, domesticum Bürgerkrieg; Helvetiorum mit den Helvetiern; Asiaticum in Asien ]
- bellum inferre alci (auch contra o. in m. Akk)
bellum <i> nt
- bellum clandestinum/tectum
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | bellum | bella |
| Génitif | bellī | bellōrum |
| Datif | bellō | bellīs |
| Accusatif | bellum | bella |
| Ablatif | bellō | bellīs |