dans le dictionnaire PONS
hing [hɪŋ] VERBE
hing 3. prét von hängen:
Voir aussi
I. hängen2 VERBE trans
hängen1 <hängt, hing, hat gehangen> [ˈhɛŋən] VERBE intr irrég
1. hängen (herunterhängen):
hangen [ˈhaŋən] VERBE intr CH
hangen → hängen:
Voir aussi
I. hängen2 VERBE trans
hängen1 <hängt, hing, hat gehangen> [ˈhɛŋən] VERBE intr irrég
1. hängen (herunterhängen):
hängen1 <hängt, hing, hat gehangen> [ˈhɛŋən] VERBE intr irrég
1. hängen (herunterhängen):
I. hängen2 VERBE trans
| ich | hange |
|---|---|
| du | hangst |
| er/sie/es | hangt |
| wir | hangen |
| ihr | hangt |
| sie | hangen |
| ich | hangte |
|---|---|
| du | hangtest |
| er/sie/es | hangte |
| wir | hangten |
| ihr | hangtet |
| sie | hangten |
| ich | habe | gehangt |
|---|---|---|
| du | hast | gehangt |
| er/sie/es | hat | gehangt |
| wir | haben | gehangt |
| ihr | habt | gehangt |
| sie | haben | gehangt |
| ich | hatte | gehangt |
|---|---|---|
| du | hattest | gehangt |
| er/sie/es | hatte | gehangt |
| wir | hatten | gehangt |
| ihr | hattet | gehangt |
| sie | hatten | gehangt |