dans le dictionnaire PONS
I. decay [dɪˈkeɪ] SUBST sans pl
1. decay a. fig (decaying):
3. decay PHYS:
- radioactive decay
-
II. decay [dɪˈkeɪ] VERBE intr
III. decay [dɪˈkeɪ] VERBE trans
- decay
- niszczyć [perf z-]
| I | decay |
|---|---|
| you | decay |
| he/she/it | decays |
| we | decay |
| you | decay |
| they | decay |
| I | decayed |
|---|---|
| you | decayed |
| he/she/it | decayed |
| we | decayed |
| you | decayed |
| they | decayed |
| I | have | decayed |
|---|---|---|
| you | have | decayed |
| he/she/it | has | decayed |
| we | have | decayed |
| you | have | decayed |
| they | have | decayed |
| I | had | decayed |
|---|---|---|
| you | had | decayed |
| he/she/it | had | decayed |
| we | had | decayed |
| you | had | decayed |
| they | had | decayed |