dans le dictionnaire PONS
I. indent [ɪnˈdent] VERBE intr
II. indent [ɪnˈdent] VERBE trans
III. indent [ˈɪndent] SUBST
1. indent GB ÉCON:
- indent
- zamówienie nt
2. indent (in text):
- indent
- akapit m
Entrée OpenDict
indent SUBST
- indent UE, JUR
-
| I | indent |
|---|---|
| you | indent |
| he/she/it | indents |
| we | indent |
| you | indent |
| they | indent |
| I | indented |
|---|---|
| you | indented |
| he/she/it | indented |
| we | indented |
| you | indented |
| they | indented |
| I | have | indented |
|---|---|---|
| you | have | indented |
| he/she/it | has | indented |
| we | have | indented |
| you | have | indented |
| they | have | indented |
| I | had | indented |
|---|---|---|
| you | had | indented |
| he/she/it | had | indented |
| we | had | indented |
| you | had | indented |
| they | had | indented |