dans le dictionnaire PONS
I. acorar [akoˈrar] VERBE trans
2. acorar (rematar):
- acorar
-
| yo | acoro |
|---|---|
| tú | acoras |
| él/ella/usted | acora |
| nosotros/nosotras | acoramos |
| vosotros/vosotras | acoráis |
| ellos/ellas/ustedes | acoran |
| yo | acoraba |
|---|---|
| tú | acorabas |
| él/ella/usted | acoraba |
| nosotros/nosotras | acorábamos |
| vosotros/vosotras | acorabais |
| ellos/ellas/ustedes | acoraban |
| yo | acoré |
|---|---|
| tú | acoraste |
| él/ella/usted | acoró |
| nosotros/nosotras | acoramos |
| vosotros/vosotras | acorasteis |
| ellos/ellas/ustedes | acoraron |
| yo | acoraré |
|---|---|
| tú | acorarás |
| él/ella/usted | acorará |
| nosotros/nosotras | acoraremos |
| vosotros/vosotras | acoraréis |
| ellos/ellas/ustedes | acorarán |