dans le dictionnaire PONS
atalayar [atalaˈɟar] VERBE trans
1. atalayar (observar):
- atalayar
-
2. atalayar (vigilar):
- atalayar
-
| yo | atalayo |
|---|---|
| tú | atalayas |
| él/ella/usted | atalaya |
| nosotros/nosotras | atalayamos |
| vosotros/vosotras | atalayáis |
| ellos/ellas/ustedes | atalayan |
| yo | atalayaba |
|---|---|
| tú | atalayabas |
| él/ella/usted | atalayaba |
| nosotros/nosotras | atalayábamos |
| vosotros/vosotras | atalayabais |
| ellos/ellas/ustedes | atalayaban |
| yo | atalayé |
|---|---|
| tú | atalayaste |
| él/ella/usted | atalayó |
| nosotros/nosotras | atalayamos |
| vosotros/vosotras | atalayasteis |
| ellos/ellas/ustedes | atalayaron |
| yo | atalayaré |
|---|---|
| tú | atalayarás |
| él/ella/usted | atalayará |
| nosotros/nosotras | atalayaremos |
| vosotros/vosotras | atalayaréis |
| ellos/ellas/ustedes | atalayarán |