dans le dictionnaire PONS
atranque [aˈtraŋke] SUBST m
atranque → atranco
Voir aussi
atranco [aˈtraŋko] SUBST m
atranco [aˈtraŋko] SUBST m
II. atrancar <c → qu> [atraŋˈkar] VERBE trans
III. atrancar <c → qu> [atraŋˈkar] VERBE pron atrancarse
1. atrancar (tubo):
2. atrancar (un coche, al hablar):
3. atrancar (encerrarse):
| yo | atranco |
|---|---|
| tú | atrancas |
| él/ella/usted | atranca |
| nosotros/nosotras | atrancamos |
| vosotros/vosotras | atrancáis |
| ellos/ellas/ustedes | atrancan |
| yo | atrancaba |
|---|---|
| tú | atrancabas |
| él/ella/usted | atrancaba |
| nosotros/nosotras | atrancábamos |
| vosotros/vosotras | atrancabais |
| ellos/ellas/ustedes | atrancaban |
| yo | atranqué |
|---|---|
| tú | atrancaste |
| él/ella/usted | atrancó |
| nosotros/nosotras | atrancamos |
| vosotros/vosotras | atrancasteis |
| ellos/ellas/ustedes | atrancaron |
| yo | atrancaré |
|---|---|
| tú | atrancarás |
| él/ella/usted | atrancará |
| nosotros/nosotras | atrancaremos |
| vosotros/vosotras | atrancaréis |
| ellos/ellas/ustedes | atrancarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.