dans le dictionnaire PONS
aupar [au̯ˈpar] irrég como aullar VERBE trans
1. aupar (a un niño):
- aupar
-
2. aupar (ayudar a subir):
| yo | aúpo |
|---|---|
| tú | aúpas |
| él/ella/usted | aúpa |
| nosotros/nosotras | aupamos |
| vosotros/vosotras | aupáis |
| ellos/ellas/ustedes | aúpan |
| yo | aupaba |
|---|---|
| tú | aupabas |
| él/ella/usted | aupaba |
| nosotros/nosotras | aupábamos |
| vosotros/vosotras | aupabais |
| ellos/ellas/ustedes | aupaban |
| yo | aupé |
|---|---|
| tú | aupaste |
| él/ella/usted | aupó |
| nosotros/nosotras | aupamos |
| vosotros/vosotras | aupasteis |
| ellos/ellas/ustedes | auparon |
| yo | auparé |
|---|---|
| tú | auparás |
| él/ella/usted | aupará |
| nosotros/nosotras | auparemos |
| vosotros/vosotras | auparéis |
| ellos/ellas/ustedes | auparán |
Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)
- aupar a alguien a la presidencia