dans le dictionnaire PONS
cobear [koβeˈar] VERBE intr fam
- cobear
-
- cobear
- schmeicheln dat
| yo | cobeo |
|---|---|
| tú | cobeas |
| él/ella/usted | cobea |
| nosotros/nosotras | cobeamos |
| vosotros/vosotras | cobeáis |
| ellos/ellas/ustedes | cobean |
| yo | cobeaba |
|---|---|
| tú | cobeabas |
| él/ella/usted | cobeaba |
| nosotros/nosotras | cobeábamos |
| vosotros/vosotras | cobeabais |
| ellos/ellas/ustedes | cobeaban |
| yo | cobeé |
|---|---|
| tú | cobeaste |
| él/ella/usted | cobeó |
| nosotros/nosotras | cobeamos |
| vosotros/vosotras | cobeasteis |
| ellos/ellas/ustedes | cobearon |
| yo | cobearé |
|---|---|
| tú | cobearás |
| él/ella/usted | cobeará |
| nosotros/nosotras | cobearemos |
| vosotros/vosotras | cobearéis |
| ellos/ellas/ustedes | cobearán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.