dans le dictionnaire PONS
coimear [koi̯meˈar] VERBE trans AmS (sobornar)
- coimear
-
| yo | coimeo |
|---|---|
| tú | coimeas |
| él/ella/usted | coimea |
| nosotros/nosotras | coimeamos |
| vosotros/vosotras | coimeáis |
| ellos/ellas/ustedes | coimean |
| yo | coimeaba |
|---|---|
| tú | coimeabas |
| él/ella/usted | coimeaba |
| nosotros/nosotras | coimeábamos |
| vosotros/vosotras | coimeabais |
| ellos/ellas/ustedes | coimeaban |
| yo | coimeé |
|---|---|
| tú | coimeaste |
| él/ella/usted | coimeó |
| nosotros/nosotras | coimeamos |
| vosotros/vosotras | coimeasteis |
| ellos/ellas/ustedes | coimearon |
| yo | coimearé |
|---|---|
| tú | coimearás |
| él/ella/usted | coimeará |
| nosotros/nosotras | coimearemos |
| vosotros/vosotras | coimearéis |
| ellos/ellas/ustedes | coimearán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.