dans le dictionnaire PONS
I. colmatar [kolmaˈtar] VERBE trans AGR
- colmatar
-
- colmatar
-
II. colmatar [kolmaˈtar] VERBE pron
colmatar colmatarse GÉO:
| yo | colmato |
|---|---|
| tú | colmatas |
| él/ella/usted | colmata |
| nosotros/nosotras | colmatamos |
| vosotros/vosotras | colmatáis |
| ellos/ellas/ustedes | colmatan |
| yo | colmataba |
|---|---|
| tú | colmatabas |
| él/ella/usted | colmataba |
| nosotros/nosotras | colmatábamos |
| vosotros/vosotras | colmatabais |
| ellos/ellas/ustedes | colmataban |
| yo | colmaté |
|---|---|
| tú | colmataste |
| él/ella/usted | colmató |
| nosotros/nosotras | colmatamos |
| vosotros/vosotras | colmatasteis |
| ellos/ellas/ustedes | colmataron |
| yo | colmataré |
|---|---|
| tú | colmatarás |
| él/ella/usted | colmatará |
| nosotros/nosotras | colmataremos |
| vosotros/vosotras | colmataréis |
| ellos/ellas/ustedes | colmatarán |