dans le dictionnaire PONS
concomitar [koŋkomiˈtar] VERBE trans
- concomitar
-
| yo | concomito |
|---|---|
| tú | concomitas |
| él/ella/usted | concomita |
| nosotros/nosotras | concomitamos |
| vosotros/vosotras | concomitáis |
| ellos/ellas/ustedes | concomitan |
| yo | concomitaba |
|---|---|
| tú | concomitabas |
| él/ella/usted | concomitaba |
| nosotros/nosotras | concomitábamos |
| vosotros/vosotras | concomitabais |
| ellos/ellas/ustedes | concomitaban |
| yo | concomité |
|---|---|
| tú | concomitaste |
| él/ella/usted | concomitó |
| nosotros/nosotras | concomitamos |
| vosotros/vosotras | concomitasteis |
| ellos/ellas/ustedes | concomitaron |
| yo | concomitaré |
|---|---|
| tú | concomitarás |
| él/ella/usted | concomitará |
| nosotros/nosotras | concomitaremos |
| vosotros/vosotras | concomitaréis |
| ellos/ellas/ustedes | concomitarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.