dans le dictionnaire PONS
conglobar [koŋgloˈβar] VERBE trans
- conglobar
-
- conglobar
-
| yo | conglobo |
|---|---|
| tú | conglobas |
| él/ella/usted | congloba |
| nosotros/nosotras | conglobamos |
| vosotros/vosotras | conglobáis |
| ellos/ellas/ustedes | congloban |
| yo | conglobaba |
|---|---|
| tú | conglobabas |
| él/ella/usted | conglobaba |
| nosotros/nosotras | conglobábamos |
| vosotros/vosotras | conglobabais |
| ellos/ellas/ustedes | conglobaban |
| yo | conglobé |
|---|---|
| tú | conglobaste |
| él/ella/usted | conglobó |
| nosotros/nosotras | conglobamos |
| vosotros/vosotras | conglobasteis |
| ellos/ellas/ustedes | conglobaron |
| yo | conglobaré |
|---|---|
| tú | conglobarás |
| él/ella/usted | conglobará |
| nosotros/nosotras | conglobaremos |
| vosotros/vosotras | conglobaréis |
| ellos/ellas/ustedes | conglobarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.