dans le dictionnaire PONS
I. conjuntar [koŋxun̩ˈtar] VERBE intr
II. conjuntar [koŋxun̩ˈtar] VERBE trans
III. conjuntar [koŋxun̩ˈtar] VERBE pron
conjuntar conjuntarse:
conjunto1 [koŋˈxun̩to] SUBST m
1. conjunto (unido):
2. conjunto (totalidad):
Entrée OpenDict
conjunto SUBST
| yo | conjunto |
|---|---|
| tú | conjuntas |
| él/ella/usted | conjunta |
| nosotros/nosotras | conjuntamos |
| vosotros/vosotras | conjuntáis |
| ellos/ellas/ustedes | conjuntan |
| yo | conjuntaba |
|---|---|
| tú | conjuntabas |
| él/ella/usted | conjuntaba |
| nosotros/nosotras | conjuntábamos |
| vosotros/vosotras | conjuntabais |
| ellos/ellas/ustedes | conjuntaban |
| yo | conjunté |
|---|---|
| tú | conjuntaste |
| él/ella/usted | conjuntó |
| nosotros/nosotras | conjuntamos |
| vosotros/vosotras | conjuntasteis |
| ellos/ellas/ustedes | conjuntaron |
| yo | conjuntaré |
|---|---|
| tú | conjuntarás |
| él/ella/usted | conjuntará |
| nosotros/nosotras | conjuntaremos |
| vosotros/vosotras | conjuntaréis |
| ellos/ellas/ustedes | conjuntarán |