dans le dictionnaire PONS
debocar <c → qu> [deβoˈkar] VERBE intr Arg, Bol
- debocar
-
| yo | deboco |
|---|---|
| tú | debocas |
| él/ella/usted | deboca |
| nosotros/nosotras | debocamos |
| vosotros/vosotras | debocáis |
| ellos/ellas/ustedes | debocan |
| yo | debocaba |
|---|---|
| tú | debocabas |
| él/ella/usted | debocaba |
| nosotros/nosotras | debocábamos |
| vosotros/vosotras | debocabais |
| ellos/ellas/ustedes | debocaban |
| yo | deboqué |
|---|---|
| tú | debocaste |
| él/ella/usted | debocó |
| nosotros/nosotras | debocamos |
| vosotros/vosotras | debocasteis |
| ellos/ellas/ustedes | debocaron |
| yo | debocaré |
|---|---|
| tú | debocarás |
| él/ella/usted | debocará |
| nosotros/nosotras | debocaremos |
| vosotros/vosotras | debocaréis |
| ellos/ellas/ustedes | debocarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.