dans le dictionnaire PONS
decepción [deθeβˈθjon] SUBST f
I. decepcionar [deθeβθjoˈnar] VERBE trans
II. decepcionar [deθeβθjoˈnar] VERBE pron
decepcionar decepcionarse:
| yo | decepciono |
|---|---|
| tú | decepcionas |
| él/ella/usted | decepciona |
| nosotros/nosotras | decepcionamos |
| vosotros/vosotras | decepcionáis |
| ellos/ellas/ustedes | decepcionan |
| yo | decepcionaba |
|---|---|
| tú | decepcionabas |
| él/ella/usted | decepcionaba |
| nosotros/nosotras | decepcionábamos |
| vosotros/vosotras | decepcionabais |
| ellos/ellas/ustedes | decepcionaban |
| yo | decepcioné |
|---|---|
| tú | decepcionaste |
| él/ella/usted | decepcionó |
| nosotros/nosotras | decepcionamos |
| vosotros/vosotras | decepcionasteis |
| ellos/ellas/ustedes | decepcionaron |
| yo | decepcionaré |
|---|---|
| tú | decepcionarás |
| él/ella/usted | decepcionará |
| nosotros/nosotras | decepcionaremos |
| vosotros/vosotras | decepcionaréis |
| ellos/ellas/ustedes | decepcionarán |
Parcourir le dictionnaire
- decentar
- decente
- decentemente
- decenvir
- decenvirato
- decepciones
- deceso
- dechado
- decibel
- decibelio
- decible