dans le dictionnaire PONS
decretar [dekreˈtar] VERBE trans
1. decretar (mandar):
| yo | decreto |
|---|---|
| tú | decretas |
| él/ella/usted | decreta |
| nosotros/nosotras | decretamos |
| vosotros/vosotras | decretáis |
| ellos/ellas/ustedes | decretan |
| yo | decretaba |
|---|---|
| tú | decretabas |
| él/ella/usted | decretaba |
| nosotros/nosotras | decretábamos |
| vosotros/vosotras | decretabais |
| ellos/ellas/ustedes | decretaban |
| yo | decreté |
|---|---|
| tú | decretaste |
| él/ella/usted | decretó |
| nosotros/nosotras | decretamos |
| vosotros/vosotras | decretasteis |
| ellos/ellas/ustedes | decretaron |
| yo | decretaré |
|---|---|
| tú | decretarás |
| él/ella/usted | decretará |
| nosotros/nosotras | decretaremos |
| vosotros/vosotras | decretaréis |
| ellos/ellas/ustedes | decretarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.