dans le dictionnaire PONS
derrape [deˈrrape] SUBST m
- derrape
- Schleudern nt
derrapar [derraˈpar] VERBE intr
1. derrapar (un vehículo):
2. derrapar Ven fam (comportarse mal):
| yo | derrapo |
|---|---|
| tú | derrapas |
| él/ella/usted | derrapa |
| nosotros/nosotras | derrapamos |
| vosotros/vosotras | derrapáis |
| ellos/ellas/ustedes | derrapan |
| yo | derrapaba |
|---|---|
| tú | derrapabas |
| él/ella/usted | derrapaba |
| nosotros/nosotras | derrapábamos |
| vosotros/vosotras | derrapabais |
| ellos/ellas/ustedes | derrapaban |
| yo | derrapé |
|---|---|
| tú | derrapaste |
| él/ella/usted | derrapó |
| nosotros/nosotras | derrapamos |
| vosotros/vosotras | derrapasteis |
| ellos/ellas/ustedes | derraparon |
| yo | derraparé |
|---|---|
| tú | derraparás |
| él/ella/usted | derrapará |
| nosotros/nosotras | derraparemos |
| vosotros/vosotras | derraparéis |
| ellos/ellas/ustedes | derraparán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.