dans le dictionnaire PONS
derroche [deˈrroʧe] SUBST m
- derroche
-
- derroche
-
| yo | derrocho |
|---|---|
| tú | derrochas |
| él/ella/usted | derrocha |
| nosotros/nosotras | derrochamos |
| vosotros/vosotras | derrocháis |
| ellos/ellas/ustedes | derrochan |
| yo | derrochaba |
|---|---|
| tú | derrochabas |
| él/ella/usted | derrochaba |
| nosotros/nosotras | derrochábamos |
| vosotros/vosotras | derrochabais |
| ellos/ellas/ustedes | derrochaban |
| yo | derroché |
|---|---|
| tú | derrochaste |
| él/ella/usted | derrochó |
| nosotros/nosotras | derrochamos |
| vosotros/vosotras | derrochasteis |
| ellos/ellas/ustedes | derrocharon |
| yo | derrocharé |
|---|---|
| tú | derrocharás |
| él/ella/usted | derrochará |
| nosotros/nosotras | derrocharemos |
| vosotros/vosotras | derrocharéis |
| ellos/ellas/ustedes | derrocharán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.