dans le dictionnaire PONS
I. embalumar [embaluˈmar] VERBE trans
- embalumar
-
II. embalumar [embaluˈmar] VERBE pron
embalumar embalumarse:
| yo | embalumo |
|---|---|
| tú | embalumas |
| él/ella/usted | embaluma |
| nosotros/nosotras | embalumamos |
| vosotros/vosotras | embalumáis |
| ellos/ellas/ustedes | embaluman |
| yo | embalumaba |
|---|---|
| tú | embalumabas |
| él/ella/usted | embalumaba |
| nosotros/nosotras | embalumábamos |
| vosotros/vosotras | embalumabais |
| ellos/ellas/ustedes | embalumaban |
| yo | embalumé |
|---|---|
| tú | embalumaste |
| él/ella/usted | embalumó |
| nosotros/nosotras | embalumamos |
| vosotros/vosotras | embalumasteis |
| ellos/ellas/ustedes | embalumaron |
| yo | embalumaré |
|---|---|
| tú | embalumarás |
| él/ella/usted | embalumará |
| nosotros/nosotras | embalumaremos |
| vosotros/vosotras | embalumaréis |
| ellos/ellas/ustedes | embalumarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.