dans le dictionnaire PONS
II. encepar [eṇθeˈpar] VERBE trans
| yo | encepo |
|---|---|
| tú | encepas |
| él/ella/usted | encepa |
| nosotros/nosotras | encepamos |
| vosotros/vosotras | encepáis |
| ellos/ellas/ustedes | encepan |
| yo | encepaba |
|---|---|
| tú | encepabas |
| él/ella/usted | encepaba |
| nosotros/nosotras | encepábamos |
| vosotros/vosotras | encepabais |
| ellos/ellas/ustedes | encepaban |
| yo | encepé |
|---|---|
| tú | encepaste |
| él/ella/usted | encepó |
| nosotros/nosotras | encepamos |
| vosotros/vosotras | encepasteis |
| ellos/ellas/ustedes | enceparon |
| yo | enceparé |
|---|---|
| tú | enceparás |
| él/ella/usted | encepará |
| nosotros/nosotras | enceparemos |
| vosotros/vosotras | enceparéis |
| ellos/ellas/ustedes | enceparán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.