dans le dictionnaire PONS
epitomar [epitoˈmar] VERBE trans
- epitomar
-
| yo | epitomo |
|---|---|
| tú | epitomas |
| él/ella/usted | epitoma |
| nosotros/nosotras | epitomamos |
| vosotros/vosotras | epitomáis |
| ellos/ellas/ustedes | epitoman |
| yo | epitomaba |
|---|---|
| tú | epitomabas |
| él/ella/usted | epitomaba |
| nosotros/nosotras | epitomábamos |
| vosotros/vosotras | epitomabais |
| ellos/ellas/ustedes | epitomaban |
| yo | epitomé |
|---|---|
| tú | epitomaste |
| él/ella/usted | epitomó |
| nosotros/nosotras | epitomamos |
| vosotros/vosotras | epitomasteis |
| ellos/ellas/ustedes | epitomaron |
| yo | epitomaré |
|---|---|
| tú | epitomarás |
| él/ella/usted | epitomará |
| nosotros/nosotras | epitomaremos |
| vosotros/vosotras | epitomaréis |
| ellos/ellas/ustedes | epitomarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.