dans le dictionnaire PONS
I. escorar [eskoˈrar] VERBE intr
III. escorar [eskoˈrar] VERBE pron escorarse
1. escorar (barco):
2. escorar (persona, cosa):
3. escorar Cuba, Hond:
| yo | escoro |
|---|---|
| tú | escoras |
| él/ella/usted | escora |
| nosotros/nosotras | escoramos |
| vosotros/vosotras | escoráis |
| ellos/ellas/ustedes | escoran |
| yo | escoraba |
|---|---|
| tú | escorabas |
| él/ella/usted | escoraba |
| nosotros/nosotras | escorábamos |
| vosotros/vosotras | escorabais |
| ellos/ellas/ustedes | escoraban |
| yo | escoré |
|---|---|
| tú | escoraste |
| él/ella/usted | escoró |
| nosotros/nosotras | escoramos |
| vosotros/vosotras | escorasteis |
| ellos/ellas/ustedes | escoraron |
| yo | escoraré |
|---|---|
| tú | escorarás |
| él/ella/usted | escorará |
| nosotros/nosotras | escoraremos |
| vosotros/vosotras | escoraréis |
| ellos/ellas/ustedes | escorarán |