dans le dictionnaire PONS
estanque [esˈtaŋke] SUBST m
1. estanque (en un parque):
- estanque
- Teich m
2. estanque (para el riego):
- estanque
- Wasserbassin nt
- estanque
- Wasserbecken nt
I. estancar <c → qu> [estaŋˈkar] VERBE trans
| yo | estanco |
|---|---|
| tú | estancas |
| él/ella/usted | estanca |
| nosotros/nosotras | estancamos |
| vosotros/vosotras | estancáis |
| ellos/ellas/ustedes | estancan |
| yo | estancaba |
|---|---|
| tú | estancabas |
| él/ella/usted | estancaba |
| nosotros/nosotras | estancábamos |
| vosotros/vosotras | estancabais |
| ellos/ellas/ustedes | estancaban |
| yo | estanqué |
|---|---|
| tú | estancaste |
| él/ella/usted | estancó |
| nosotros/nosotras | estancamos |
| vosotros/vosotras | estancasteis |
| ellos/ellas/ustedes | estancaron |
| yo | estancaré |
|---|---|
| tú | estancarás |
| él/ella/usted | estancará |
| nosotros/nosotras | estancaremos |
| vosotros/vosotras | estancaréis |
| ellos/ellas/ustedes | estancarán |