dans le dictionnaire PONS
finar [fiˈnar] VERBE intr
-
- hinscheiden littér
fin [fin] SUBST m
1. fin (término):
2. fin (propósito):
Entrée OpenDict
finar VERBE
| yo | fino |
|---|---|
| tú | finas |
| él/ella/usted | fina |
| nosotros/nosotras | finamos |
| vosotros/vosotras | fináis |
| ellos/ellas/ustedes | finan |
| yo | finaba |
|---|---|
| tú | finabas |
| él/ella/usted | finaba |
| nosotros/nosotras | finábamos |
| vosotros/vosotras | finabais |
| ellos/ellas/ustedes | finaban |
| yo | finé |
|---|---|
| tú | finaste |
| él/ella/usted | finó |
| nosotros/nosotras | finamos |
| vosotros/vosotras | finasteis |
| ellos/ellas/ustedes | finaron |
| yo | finaré |
|---|---|
| tú | finarás |
| él/ella/usted | finará |
| nosotros/nosotras | finaremos |
| vosotros/vosotras | finaréis |
| ellos/ellas/ustedes | finarán |