dans le dictionnaire PONS
invocar <c → qu> [imboˈkar] VERBE trans
1. invocar:
2. invocar (alegar):
| yo | invoco |
|---|---|
| tú | invocas |
| él/ella/usted | invoca |
| nosotros/nosotras | invocamos |
| vosotros/vosotras | invocáis |
| ellos/ellas/ustedes | invocan |
| yo | invocaba |
|---|---|
| tú | invocabas |
| él/ella/usted | invocaba |
| nosotros/nosotras | invocábamos |
| vosotros/vosotras | invocabais |
| ellos/ellas/ustedes | invocaban |
| yo | invoqué |
|---|---|
| tú | invocaste |
| él/ella/usted | invocó |
| nosotros/nosotras | invocamos |
| vosotros/vosotras | invocasteis |
| ellos/ellas/ustedes | invocaron |
| yo | invocaré |
|---|---|
| tú | invocarás |
| él/ella/usted | invocará |
| nosotros/nosotras | invocaremos |
| vosotros/vosotras | invocaréis |
| ellos/ellas/ustedes | invocarán |