dans le dictionnaire PONS
I. jaranear [xaraneˈar] VERBE intr fam
- jaranear (salir)
-
II. jaranear [xaraneˈar] VERBE trans Col (importunar)
- jaranear
-
| yo | jaraneo |
|---|---|
| tú | jaraneas |
| él/ella/usted | jaranea |
| nosotros/nosotras | jaraneamos |
| vosotros/vosotras | jaraneáis |
| ellos/ellas/ustedes | jaranean |
| yo | jaraneaba |
|---|---|
| tú | jaraneabas |
| él/ella/usted | jaraneaba |
| nosotros/nosotras | jaraneábamos |
| vosotros/vosotras | jaraneabais |
| ellos/ellas/ustedes | jaraneaban |
| yo | jaraneé |
|---|---|
| tú | jaraneaste |
| él/ella/usted | jaraneó |
| nosotros/nosotras | jaraneamos |
| vosotros/vosotras | jaraneasteis |
| ellos/ellas/ustedes | jaranearon |
| yo | jaranearé |
|---|---|
| tú | jaranearás |
| él/ella/usted | jaraneará |
| nosotros/nosotras | jaranearemos |
| vosotros/vosotras | jaranearéis |
| ellos/ellas/ustedes | jaranearán |