dans le dictionnaire PONS
I. macanear [makaneˈar] VERBE intr CSur
| yo | macaneo |
|---|---|
| tú | macaneas |
| él/ella/usted | macanea |
| nosotros/nosotras | macaneamos |
| vosotros/vosotras | macaneáis |
| ellos/ellas/ustedes | macanean |
| yo | macaneaba |
|---|---|
| tú | macaneabas |
| él/ella/usted | macaneaba |
| nosotros/nosotras | macaneábamos |
| vosotros/vosotras | macaneabais |
| ellos/ellas/ustedes | macaneaban |
| yo | macaneé |
|---|---|
| tú | macaneaste |
| él/ella/usted | macaneó |
| nosotros/nosotras | macaneamos |
| vosotros/vosotras | macaneasteis |
| ellos/ellas/ustedes | macanearon |
| yo | macanearé |
|---|---|
| tú | macanearás |
| él/ella/usted | macaneará |
| nosotros/nosotras | macanearemos |
| vosotros/vosotras | macanearéis |
| ellos/ellas/ustedes | macanearán |