dans le dictionnaire PONS
I. mancipar [maṇθiˈpar] VERBE trans (sujetar)
- mancipar
-
- mancipar
-
II. mancipar [maṇθiˈpar] VERBE pron
mancipar manciparse:
| yo | mancipo |
|---|---|
| tú | mancipas |
| él/ella/usted | mancipa |
| nosotros/nosotras | mancipamos |
| vosotros/vosotras | mancipáis |
| ellos/ellas/ustedes | mancipan |
| yo | mancipaba |
|---|---|
| tú | mancipabas |
| él/ella/usted | mancipaba |
| nosotros/nosotras | mancipábamos |
| vosotros/vosotras | mancipabais |
| ellos/ellas/ustedes | mancipaban |
| yo | mancipé |
|---|---|
| tú | mancipaste |
| él/ella/usted | mancipó |
| nosotros/nosotras | mancipamos |
| vosotros/vosotras | mancipasteis |
| ellos/ellas/ustedes | manciparon |
| yo | manciparé |
|---|---|
| tú | manciparás |
| él/ella/usted | mancipará |
| nosotros/nosotras | manciparemos |
| vosotros/vosotras | manciparéis |
| ellos/ellas/ustedes | manciparán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.