dans le dictionnaire PONS
mancomunado (-a) [maŋkomuˈnaðo, -a] ADJ JUR
I. mancomunar [maŋkomuˈnar] VERBE trans littér
1. mancomunar (unir):
2. mancomunar JUR:
II. mancomunar [maŋkomuˈnarse] VERBE pron mancomunarse littér
1. mancomunar (unirse):
2. mancomunar JUR:
| yo | mancomuno |
|---|---|
| tú | mancomunas |
| él/ella/usted | mancomuna |
| nosotros/nosotras | mancomunamos |
| vosotros/vosotras | mancomunáis |
| ellos/ellas/ustedes | mancomunan |
| yo | mancomunaba |
|---|---|
| tú | mancomunabas |
| él/ella/usted | mancomunaba |
| nosotros/nosotras | mancomunábamos |
| vosotros/vosotras | mancomunabais |
| ellos/ellas/ustedes | mancomunaban |
| yo | mancomuné |
|---|---|
| tú | mancomunaste |
| él/ella/usted | mancomunó |
| nosotros/nosotras | mancomunamos |
| vosotros/vosotras | mancomunasteis |
| ellos/ellas/ustedes | mancomunaron |
| yo | mancomunaré |
|---|---|
| tú | mancomunarás |
| él/ella/usted | mancomunará |
| nosotros/nosotras | mancomunaremos |
| vosotros/vosotras | mancomunaréis |
| ellos/ellas/ustedes | mancomunarán |
Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)
- propiedad mancomunada
- obligación mancomunada