dans le dictionnaire PONS
marchito (-a) [marˈʧito, -a] ADJ
- marchito (-a)
-
I. marchitar [marʧiˈtar] VERBE intr
2. marchitar (personas):
II. marchitar [marʧiˈtar] VERBE pron
marchitar marchitarse:
| yo | marchito |
|---|---|
| tú | marchitas |
| él/ella/usted | marchita |
| nosotros/nosotras | marchitamos |
| vosotros/vosotras | marchitáis |
| ellos/ellas/ustedes | marchitan |
| yo | marchitaba |
|---|---|
| tú | marchitabas |
| él/ella/usted | marchitaba |
| nosotros/nosotras | marchitábamos |
| vosotros/vosotras | marchitabais |
| ellos/ellas/ustedes | marchitaban |
| yo | marchité |
|---|---|
| tú | marchitaste |
| él/ella/usted | marchitó |
| nosotros/nosotras | marchitamos |
| vosotros/vosotras | marchitasteis |
| ellos/ellas/ustedes | marchitaron |
| yo | marchitaré |
|---|---|
| tú | marchitarás |
| él/ella/usted | marchitará |
| nosotros/nosotras | marchitaremos |
| vosotros/vosotras | marchitaréis |
| ellos/ellas/ustedes | marchitarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.