dans le dictionnaire PONS
I. palabrear [palaβreˈar] VERBE trans AmLat (prometer el matrimonio)
- palabrear
-
II. palabrear [palaβreˈar] VERBE pron
palabrear palabrearse AmLat:
III. palabrear [palaβreˈar] VERBE intr
1. palabrear (charlar):
- palabrear
-
- palabrear
- schwatzen fam
2. palabrear Chili (insultar):
- palabrear
-
| yo | palabreo |
|---|---|
| tú | palabreas |
| él/ella/usted | palabrea |
| nosotros/nosotras | palabreamos |
| vosotros/vosotras | palabreáis |
| ellos/ellas/ustedes | palabrean |
| yo | palabreaba |
|---|---|
| tú | palabreabas |
| él/ella/usted | palabreaba |
| nosotros/nosotras | palabreábamos |
| vosotros/vosotras | palabreabais |
| ellos/ellas/ustedes | palabreaban |
| yo | palabreé |
|---|---|
| tú | palabreaste |
| él/ella/usted | palabreó |
| nosotros/nosotras | palabreamos |
| vosotros/vosotras | palabreasteis |
| ellos/ellas/ustedes | palabrearon |
| yo | palabrearé |
|---|---|
| tú | palabrearás |
| él/ella/usted | palabreará |
| nosotros/nosotras | palabrearemos |
| vosotros/vosotras | palabrearéis |
| ellos/ellas/ustedes | palabrearán |