dans le dictionnaire PONS
repique [rreˈpike] SUBST m
1. repique (de las campanas):
- repique
- Läuten nt
2. repique fam (riña ligera):
- repique
-
I. repicar <c → qu> [rrepiˈkar] VERBE intr
2. repicar Arg (taconear):
II. repicar <c → qu> [rrepiˈkar] VERBE trans
1. repicar:
2. repicar (despedazar):
| yo | repico |
|---|---|
| tú | repicas |
| él/ella/usted | repica |
| nosotros/nosotras | repicamos |
| vosotros/vosotras | repicáis |
| ellos/ellas/ustedes | repican |
| yo | repicaba |
|---|---|
| tú | repicabas |
| él/ella/usted | repicaba |
| nosotros/nosotras | repicábamos |
| vosotros/vosotras | repicabais |
| ellos/ellas/ustedes | repicaban |
| yo | repiqué |
|---|---|
| tú | repicaste |
| él/ella/usted | repicó |
| nosotros/nosotras | repicamos |
| vosotros/vosotras | repicasteis |
| ellos/ellas/ustedes | repicaron |
| yo | repicaré |
|---|---|
| tú | repicarás |
| él/ella/usted | repicará |
| nosotros/nosotras | repicaremos |
| vosotros/vosotras | repicaréis |
| ellos/ellas/ustedes | repicarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.