dans le dictionnaire PONS
I. solevantar [soleβan̩ˈtar] VERBE trans
1. solevantar (levantar):
- solevantar
-
2. solevantar fig:
- solevantar
-
II. solevantar [soleβan̩ˈtar] VERBE pron solevantarse
1. solevantar (levantarse):
2. solevantar (soliviantarse):
| yo | solevanto |
|---|---|
| tú | solevantas |
| él/ella/usted | solevanta |
| nosotros/nosotras | solevantamos |
| vosotros/vosotras | solevantáis |
| ellos/ellas/ustedes | solevantan |
| yo | solevantaba |
|---|---|
| tú | solevantabas |
| él/ella/usted | solevantaba |
| nosotros/nosotras | solevantábamos |
| vosotros/vosotras | solevantabais |
| ellos/ellas/ustedes | solevantaban |
| yo | solevanté |
|---|---|
| tú | solevantaste |
| él/ella/usted | solevantó |
| nosotros/nosotras | solevantamos |
| vosotros/vosotras | solevantasteis |
| ellos/ellas/ustedes | solevantaron |
| yo | solevantaré |
|---|---|
| tú | solevantarás |
| él/ella/usted | solevantará |
| nosotros/nosotras | solevantaremos |
| vosotros/vosotras | solevantaréis |
| ellos/ellas/ustedes | solevantarán |