dans le dictionnaire PONS
I. sonar <o → ue> [soˈnar] VERBE intr
1. sonar:
2. sonar LING (valor fonético):
3. sonar (parecerse):
4. sonar en tercera persona (mencionarse, citarse):
II. sonar <o → ue> [soˈnar] VERBE trans
III. sonar <o → ue> [soˈnarse] VERBE pron sonarse
I. soñar <o → ue> [soˈɲar] VERBE intr, trans
| yo | sueno |
|---|---|
| tú | suenas |
| él/ella/usted | suena |
| nosotros/nosotras | sonamos |
| vosotros/vosotras | sonáis |
| ellos/ellas/ustedes | suenan |
| yo | sonaba |
|---|---|
| tú | sonabas |
| él/ella/usted | sonaba |
| nosotros/nosotras | sonábamos |
| vosotros/vosotras | sonabais |
| ellos/ellas/ustedes | sonaban |
| yo | soné |
|---|---|
| tú | sonaste |
| él/ella/usted | sonó |
| nosotros/nosotras | sonamos |
| vosotros/vosotras | sonasteis |
| ellos/ellas/ustedes | sonaron |
| yo | sonaré |
|---|---|
| tú | sonarás |
| él/ella/usted | sonará |
| nosotros/nosotras | sonaremos |
| vosotros/vosotras | sonaréis |
| ellos/ellas/ustedes | sonarán |