dans le dictionnaire PONS
sonsacar <c → qu> [sonsaˈkar] VERBE trans
1. sonsacar (indagar):
2. sonsacar (empleado, criados):
- sonsacar
-
| yo | sonsaco |
|---|---|
| tú | sonsacas |
| él/ella/usted | sonsaca |
| nosotros/nosotras | sonsacamos |
| vosotros/vosotras | sonsacáis |
| ellos/ellas/ustedes | sonsacan |
| yo | sonsacaba |
|---|---|
| tú | sonsacabas |
| él/ella/usted | sonsacaba |
| nosotros/nosotras | sonsacábamos |
| vosotros/vosotras | sonsacabais |
| ellos/ellas/ustedes | sonsacaban |
| yo | sonsaqué |
|---|---|
| tú | sonsacaste |
| él/ella/usted | sonsacó |
| nosotros/nosotras | sonsacamos |
| vosotros/vosotras | sonsacasteis |
| ellos/ellas/ustedes | sonsacaron |
| yo | sonsacaré |
|---|---|
| tú | sonsacarás |
| él/ella/usted | sonsacará |
| nosotros/nosotras | sonsacaremos |
| vosotros/vosotras | sonsacaréis |
| ellos/ellas/ustedes | sonsacarán |