dans le dictionnaire PONS
troncha [ˈtronʧa] SUBST f
1. troncha Arg, Chili, Pérou (lonja):
- troncha
- Scheibe f
3. troncha jarg (vigilancia):
- troncha
-
I. tronchar [tronˈʧar] VERBE trans
1. tronchar:
2. tronchar:
3. tronchar fam (dejar agotado):
II. tronchar [tronˈʧar] VERBE pron troncharse
1. tronchar (romperse):
2. tronchar:
3. tronchar fam (agotarse):
4. tronchar Col (un hueso):
5. tronchar (locution):
- troncharse de risa fam
-
| yo | troncho |
|---|---|
| tú | tronchas |
| él/ella/usted | troncha |
| nosotros/nosotras | tronchamos |
| vosotros/vosotras | troncháis |
| ellos/ellas/ustedes | tronchan |
| yo | tronchaba |
|---|---|
| tú | tronchabas |
| él/ella/usted | tronchaba |
| nosotros/nosotras | tronchábamos |
| vosotros/vosotras | tronchabais |
| ellos/ellas/ustedes | tronchaban |
| yo | tronché |
|---|---|
| tú | tronchaste |
| él/ella/usted | tronchó |
| nosotros/nosotras | tronchamos |
| vosotros/vosotras | tronchasteis |
| ellos/ellas/ustedes | troncharon |
| yo | troncharé |
|---|---|
| tú | troncharás |
| él/ella/usted | tronchará |
| nosotros/nosotras | troncharemos |
| vosotros/vosotras | troncharéis |
| ellos/ellas/ustedes | troncharán |