dans le dictionnaire PONS
verdea [berˈðea] SUBST f CULIN
- verdea
-
verdear [berðeˈar] VERBE intr
2. verdear (tirar a verde):
| yo | verdeo |
|---|---|
| tú | verdeas |
| él/ella/usted | verdea |
| nosotros/nosotras | verdeamos |
| vosotros/vosotras | verdeáis |
| ellos/ellas/ustedes | verdean |
| yo | verdeaba |
|---|---|
| tú | verdeabas |
| él/ella/usted | verdeaba |
| nosotros/nosotras | verdeábamos |
| vosotros/vosotras | verdeabais |
| ellos/ellas/ustedes | verdeaban |
| yo | verdeé |
|---|---|
| tú | verdeaste |
| él/ella/usted | verdeó |
| nosotros/nosotras | verdeamos |
| vosotros/vosotras | verdeasteis |
| ellos/ellas/ustedes | verdearon |
| yo | verdearé |
|---|---|
| tú | verdearás |
| él/ella/usted | verdeará |
| nosotros/nosotras | verdearemos |
| vosotros/vosotras | verdearéis |
| ellos/ellas/ustedes | verdearán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.