dans le dictionnaire PONS
communiant(e) [kɔmynjɑ͂, jɑ͂t] SUBST m(f)
- communiant(e)
-
- premier communiant/première communiante
-
Idiomes/Tournures:
communier [kɔmynje] VERBE intr RÉLIG
| je | communie |
|---|---|
| tu | communies |
| il/elle/on | communie |
| nous | communions |
| vous | communiez |
| ils/elles | communient |
| je | communiais |
|---|---|
| tu | communiais |
| il/elle/on | communiait |
| nous | communiions |
| vous | communiiez |
| ils/elles | communiaient |
| je | communiai |
|---|---|
| tu | communias |
| il/elle/on | communia |
| nous | communiâmes |
| vous | communiâtes |
| ils/elles | communièrent |
| je | communierai |
|---|---|
| tu | communieras |
| il/elle/on | communiera |
| nous | communierons |
| vous | communierez |
| ils/elles | communieront |
Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)
- premier communiant/première communiante