dans le dictionnaire PONS
I. interpelerNO [ɛ͂tɛʀpəle], interpellerOT VERBE trans
1. interpeler (arrêter) police:
2. interpeler (sommer de s'expliquer):
3. interpeler (apostropher):
- interpeler qn
-
- interpeler qn (avec brusquerie)
- jdn anfahren
4. interpeler (susciter un écho) livre, problème:
5. interpeler POL:
II. interpelerNO [ɛ͂tɛʀpəle], interpellerOT VERBE pron
Entrée OpenDict
interpeller VERBE
- interpeller (questionner)
-
| j' | interpelle |
|---|---|
| tu | interpelles |
| il/elle/on | interpelle |
| nous | interpelons |
| vous | interpelez |
| ils/elles | interpellent |
| j' | interpelais |
|---|---|
| tu | interpelais |
| il/elle/on | interpelait |
| nous | interpelions |
| vous | interpeliez |
| ils/elles | interpelaient |
| j' | interpelai |
|---|---|
| tu | interpelas |
| il/elle/on | interpela |
| nous | interpelâmes |
| vous | interpelâtes |
| ils/elles | interpelèrent |
| j' | interpellerai |
|---|---|
| tu | interpelleras |
| il/elle/on | interpellera |
| nous | interpellerons |
| vous | interpellerez |
| ils/elles | interpelleront |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.