dans le dictionnaire PONS
Dēiotarus <ī> m
- Deiotarus
- Tetrarch (Fürst) in Galatien (Kleinasien), Pompeius bestätigte ihm den Königstitel u. erweiterte sein Herrschaftsgebiet; Feind Cäsars im Bürgerkrieg, wurde des angeblichen Mordversuchs an Cäsar angeklagt, v. Cicero verteidigt (Pro rege Deiotaro).
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Dēiotarus |
| Génitif | Dēiotarī |
| Datif | Dēiotarō |
| Accusatif | Dēiotarum |
| Ablatif | Dēiotarō |