dans le dictionnaire PONS
inter-nectō <nectere, – –>
inter-necō <necāre> vor- u. nachkl.
internus <a, um> (inter) poet; nachkl.
1.
2. übtr
interneciō, interniciō <ōnis> f (interneco)
inter-niteō <nitēre, – –> nachkl.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | interneciō | interneciōnēs |
| Génitif | interneciōnis | interneciōnum |
| Datif | interneciōnī | interneciōnibus |
| Accusatif | interneciōnem | interneciōnēs |
| Ablatif | interneciōne | interneciōnibus |
| internectō |
|---|
| internectis |
| internectit |
| internectimus |
| internectitis |
| internectunt |
| internectam |
|---|
| internectās |
| internectat |
| internectāmus |
| internectātis |
| internectant |
| internectebam |
|---|
| internectebās |
| internectebat |
| internectebāmus |
| internectebātis |
| internectebant |
| internecterem |
|---|
| internecterēs |
| internecteret |
| internecterēmus |
| internecterētis |
| internecterent |